Magento Open Source to platforma sklepu: katalog, ceny, koszyk, konto klienta i zamówienia. To ta sama aplikacja co Adobe Commerce, bez płatnej licencji Adobe i bez części modułów B2B. Nie jest to „PHP na zwykłym hostingu”. Do działania potrzebuje PHP, bazy, pamięci podręcznej, wyszukiwarki, crona i indeksów.
Panel admina pokazuje sprzedaż. Codzienna praca siedzi w konfiguracji, w zadaniach cyklicznych i w kolejce.
Kiedy ta platforma ma sens
Stosujesz Magento Open Source, gdy katalog i checkout mają być w tej platformie, a licencja Commerce nie wchodzi w budżet. Listingi i filtry powinny iść z indeksów i cache stron, nie z żywego zapytania do bazy przy każdym wejściu.
Redis trzyma sesję i cache. OpenSearch trzyma wyszukiwanie. Kolejka ogarnia maile, eksporty i indeksowanie. Zdjęcia lepiej trzymać poza serwerem sklepu, na CDN. Varnish stoi przed PHP i oddaje gotowe strony katalogu.
Jak to zestawić
Linia 2.4 chce PHP 8.2 albo 8.3, MariaDB, Redis, OpenSearch, nginx i Composer. W konfiguracji cache i sesja idą na Redis, indeksowanie w tle, wyszukiwarka na hoście wewnętrznym.
Cron użytkownika aplikacji ma odpalać się co minutę. Procesy kolejki nie powinny stać w tej samej puli co checkout. W panelu włączasz pełny cache stron na Varnish, dwuskładnikowe logowanie na adminie i inną ścieżkę panelu niż /admin. Staging ma ten sam kształt konfiguracji, ale bazę zmaskowaną.
Przed pikem sprawdzasz, czy indeksy są aktualne, cache włączony i cron nie zalega. Testujesz koszyk, nie stronę główną. Opieka stacku: ecommerce.
W skrócie: Magento wstaje, gdy ma bazę, cache, wyszukiwarkę i zadania w tle. Sam PHP na hostingu tego nie uniesie, gdy katalog i checkout zaczynają pracować na serio.