Koszt chmury ucieka tam, gdzie nikt nie jest właścicielem: środowiska podglądu, logi bez retencji, dyski po migracji, za duży klaster „na wszelki wypadek”.
Alokacja i rytm
FinOps zaczyna się od alokacji. Jeśli zespół nie widzi swojego rachunku, nie zoptymalizuje. Potem rytm: tygodniowe anomalie, miesięczny dobór rozmiaru, kwartalne zobowiązania.
Fintech i niezawodność
Dla fintechu dokładamy warstwę: oszczędność nie może złamać SLO ani kontroli DORA. Tanie środowisko, które nie przeżyje audytu, jest najdroższe. Zakres prac jest na stronie FinOps.
W skrócie: najpierw widać, czyj to rachunek. Potem obcinasz to, czego nikt nie używa, bez ruszania limitu, od którego zależy transakcja.